مقدمه:

مادر کلمه مقدس و مفهوم زیبایی است که آدمی از تکرار آن خسته نمی‌شود و با بودن صاحب آسمانی این نام احساس آرامش می‌کند. انسان‌ها با گویش و لهجه و زبان خاصی این نام را بیان می‌کنند اما به هر نحوی که ادا شود توامان با عشق و محبت است.براساس فرمایشات مقام معظم رهبری، ما برای پیشرفت کشور به تربیت انسان های بلندنظر، صبور، خوشبین و امیدوا، بانشاط و باتقوا نیاز داریم و تنها چنین نسلی می تواند جامعه را به پیش ببرد و خوشبخت کند. تربیت چنین نسلی در دامان خانوادهای مسئولیت پذیر، آرام، بانشاط و اخلاقمند آغاز می شود و تردیدی نیست که مادران در این زمینه مهمترین نقش را بر عهده دارند. از اینجا نهاد خانواده در الگوی پیشرفت اسلامی ایرانی جایگاه ویژه ای پیدا می کند.

مزایای فردی اجتماعی مادری:

از منظر جامعه شناختی جایگاه مادر بسیار والاست و در خانواده و جامعه دو نقش زیستی و عاطفی را ایفا می‌کند. از لحاظ زیستی بدون مادر جامعه به وجود نمی‌آید یعنی انسان از مادر متولد می‌شود بنابراین مادر یک نقش محوری در جامعه از لحاظ زیستی محسوب می‌شود علاوه بر این بعد از تولد اگر مادر به فرزند رسیدگی نکرده و شیر ندهد کودک زنده نخواهد ماند اما نقش مهم‌تری که مادر بر عهده دارد نقش عاطفی و اجتماعی وی است.مادر در دوران بزرگسالی نیز نقش محوری دارد به همین دلیل نقش مادر مختص خانواده نبوده و شامل جامعه هم می‌شود. مثلاً دختری که تازه ازدواج می‌کند به شدت از لحاظ روحی و روانی به مادر نیاز دارد و حتی پسران نیز در سن ازدواج و بعد از آن به مادر نیاز دارند. در این بین فقط فرزندان به مادر نیاز ندارند بلکه این زن در نقش دیگر خود یعنی همسری باید نیازهای شوهر خود را برآورده کند یعنی یک انسان بالغ هم نیاز به یک زن در نقش همسر دارد. مردان بدون ازدواج ناقص هستند و این امری ثابت شده ‌است. در سطح جامعه افرادی هستند که در سطوح عالی علمی و جایگاه اجتماعی قرار دارند و موفقیت‌های زیادی کسب کرده‌اند ولی به دلیل عدم ازدواج نقص‌هایی داشته‌اند بنابراین نه از لحاظ اسلامی بلکه از لحاظ جامعه شناختی مردی که ازدواج نکند ناقص است بنابراین زن یک موجود مکمل با عنوان مادر و همسر نقش بسزایی دارد.

این رو، مادری نه تنها مفهومی اجتماعی است، بلکه مهمترین حرفه زن و هویت اصلی او تلقی می شود و حتی مفهوم تاریخی خاصی نیز دارد. با این حال، در دهه های اخیر حضور زنان در عرصه های مختلف اقتصادی و اجتماعی افزایش یافته و موافقت بیشتری با اشتغال و ضرورت کسب آگاهی و دانش برای آنان ایجاد شده است و زنان از موقعیت و پایگاه بالاتری نسبت به دهه های قبل برخوردار شده اند. شرکت زنان در کارهای درآمدزا و کمک به درآمد خانه و نیز افزایش سطح تحصیلات آنان، آنها را از آگاهی و اقتدار بیشتری در خانواده برخوردار می سازد و منابع فرهنگی و مادی زنان را برای شکوفایی استعدادهایشان افزایش می دهد.