یکی از مهمترین تغییرات جمعیتی، کاهش بی سابقه باروری در تمام مناطق دنیا بوده است. به موازات این تحولات، جمهوری اسلامی ایران نیز تغییرات گسترده ای را تجربه کرده، به طوریکه در چند دهه اخیر افت شدیدی را در نرخ های باروری خود داشته است. میزان باروری کل کمتر از دو فرزند و یا زیر سطح جایگزینی2/1)  فرزند به ازای هر زن( نشانگر این است که درصدی از زنان یک فرزند و یا کمتر دارند. بطور کلی تک فرزندان کودکانی هستند که یا خواهر و برادر ندارند و یا به فرزندی پذیرفته می شوند. در قرن بیستم نرخ تولد و اندازه خانواده ها به وضوح کاهش و تعداد خانواده های تک فرزند افزایش یافته است. عواملی از قبیل نگرانی برای تامین آینده بچه ها، فراهم کردن موقعیت وامکانات موفقیت بیشتر برای فرزند، شرایط اقتصادی حاکم بر خانواده ها، شاغل بودن والدین، ترس از دست دادن شغل و محدود شدن فعالیت های اجتماعی مادر، ازدواج دیر هنگام، تولد دیرهنگام فرزند اول و... می توانند علت شیوع این پدیده در اجتماع باشد. نتایج بررسی ها نشان میدهد عدم آگاهی از پیامدهای تک فرزندی نقش مهمی بر رواج این پدیده دارد و در خیلی از موارد غفلت از فرزندآوری به موقع،  باعث می شود که خانواده ها نتوانند به تعداد فرزند دلخواه خود دست یابند. چرا که افزایش سن خانم ها باعث کاهش شانس باروری موفق می شود. به همین خاطر توصیه می شود، همه زوج ها در اولین فرصت ممکن به تعداد فرزند دلخواه خود دست یافته و از تاخیر های بدون دلیل پرهیز کنند. تک فرزندی از جنبه های مختلفی در سطح خانواده و جامعه قابل ارزیابی است...

برای مشاهده ادامه این مطلب اینجا کلیک کنید.